رسوایی نیگل فاراج: حزب کارگر خواستار تحقیق درباره اهداکنندگان Tether.bet و Reform UK شد

طوفان سیاسی در بریتانیا در حال شکل‌گیری است و مرزهای بین تامین مالی احزاب و مقررات قمار آنلاین را محو می‌کند. بریجیت فیلیپسون، رئیس حزب کارگر، نامه‌ای فوری به کمیسیون قمار نوشته است. هدف این تحقیق، بررسی شرکت‌هایی است که ادعا می‌شود بدون مجوز معتبر، خدمات قمار را به بازار بریتانیا ارائه کرده‌اند. در قلب این اتهامات، شرکت‌های مرتبط با اهداکنندگان حزب Reform UK و متحدان نایجل فاراج قرار دارند.

توجه ویژه‌ای به Tether.bet، یک اپراتور شرط‌بندی رمزارزی مستقر در مونته‌نگرو، معطوف شده است. طبق گزارش‌های اخیر، این شرکت به مشتریان بریتانیایی خدمات ارائه می‌داد، در حالی که مجوز لازم را از نهاد نظارتی نداشت. در ۱۲ اوت، این وب‌سایت با اطلاعیه تعطیلی پاسخ داد. به موازات آن، Fispay Ltd، شرکتی بریتانیایی متعلق به ماو‌بری جکسون، افسر حفاظت داده Reform UK، تحت بررسی است. این سوال مطرح می‌شود که آیا این شرکت‌ها زیرساخت‌هایی را برای قمار غیرقانونی فراهم یا تبلیغ کرده‌اند.

اعداد و حقایق

ابعاد مالی این شبکه قابل توجه است. کریستوفر هاربورن، میلیاردر رمزارزی، حدود ۵ میلیون پوند به نایجل فاراج اهدا کرده است، مبلغی که در حال حاضر تحت بررسی کمیسر پارلمانی استانداردها قرار دارد. جورج کاترل، همکار دیرینه فاراج و کلاهبردار محکوم شده، نیز با Tether.bet در ارتباط است. در حالی که کاترل از طریق وکلای خود اعلام کرده که صرفاً یک مشتری بوده و هرگز سهامدار نبوده است، ادعای استفاده از شبکه‌های سیاسی برای دور زدن قوانین قمار، وزن سنگینی دارد.

بریجیت فیلیپسون در مورد رهبر Reform، کلامی فروگذار نمی‌کند. او خواستار شفافیت کامل در مورد جریان وجوه و فعالیت‌های عملیاتی شرکت‌های درگیر است. قانون قمار ۲۰۰۵ در این زمینه روشن است: ارائه تسهیلات قمار بدون مجوز یک جرم کیفری است. اگر تحقیق نشان دهد که فاراج یا حلقه اطرافیان او مستقیماً در فعالیت‌های غیرقانونی دخالت داشته‌اند، این امر می‌تواند نه تنها منجر به جریمه‌های نظارتی، بلکه پیامدهای سیاسی عظیمی شود.

„اینها آخرین اتهامات در کوهی از سوالات بی‌پاسخ در مورد اهداکنندگان و امور مالی Reform هستند. نایجل فاراج نمی‌تواند برای همیشه از آنها فرار کند. او باید دست از بهانه آوردن بردارد و با مردم رو راست باشد.“ - بریجیت فیلیپسون، رئیس حزب کارگر

پیش‌زمینه

این درگیری بر سر این موضوع است که آیا IFX، شرکتی متعلق به هاربورن، پرداخت‌هایی را برای شرکت‌هایی پردازش کرده است که به نوبه خود سپرده‌ها و سودهای مربوط به پلتفرم‌های قمار را مدیریت می‌کردند. جکسون این اتهامات را رد می‌کند و ادعا می‌کند که Fispay منحصراً واسطه سفرهای جت خصوصی بوده است. کمیسیون قمار اکنون باید روشن کند که آیا این توضیحات با واقعیت مطابقت دارد یا اینکه سیستمی برای پنهان کردن پیشنهادات قمار غیرقانونی وجود داشته است. از آنجایی که فاراج اخیراً با پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای Clacton کرسی خود را در پارلمان تضمین کرد، تعلیق بیش از ۱۰ روز توسط کمیته استانداردها حتی می‌تواند منجر به برگزاری یک انتخابات میان‌دوره‌ای دیگر شود.

چرا برای بازیکنان آلمانی اهمیت دارد

برای بازیکنان آلمانی، این پرونده نشان می‌دهد که چرا نظارت دقیق توسط سازمان مشترک قمار ایالت‌ها (GGL) ضروری است. در آلمان، پیمان ایالتی قمار ۲۰۲۱ (GlüStV 2021) چارچوب روشنی را فراهم می‌کند که شرکت‌هایی مانند Tether.bet را بدون مجوز GGL به طور مداوم از بازار حذف می‌کند. هر کسی که با ارائه‌دهندگانی که در لیست سفید رسمی نیستند بازی کند، خود را در معرض خطرات قابل توجهی قرار می‌دهد. در آلمان، اقدامات حفاظتی سختگیرانه‌ای اعمال می‌شود: محدودیت واریز بین ارائه‌دهندگان به مبلغ ۱۰۰۰ یورو در ماه و محدودیت شرط ۱ یورویی در هر چرخش ماشین‌های اسلات مجازی به صورت قانونی تثبیت شده است. سیستم LUGAS تضمین می‌کند که این محدودیت‌ها نظارت می‌شوند. پرونده‌های خارجی نشان می‌دهند که ارائه‌دهندگان بدون مجوز اغلب در شبکه‌های مالی مشکوک گرفتار می‌شوند و امنیت وجوه بازیکنان را به خطر می‌اندازند. بنابراین مشتریان آلمانی باید منحصراً با اپراتورهای دارای مجوز بازی کنند تا از نظر قانونی محافظت شوند.

معنی این موضوع برای کازینوهای دارای مجوز GGL

برای اپراتورهای دارای مجوز GGL آلمان، این رسوایی تأییدی بر نحوه کار معتبر آنها است. در حالی که کازینوهای رمزارز بین‌المللی مانند Tether.bet اغلب از نواحی خاکستری نظارتی سوءاستفاده می‌کنند، ارائه‌دهندگان دارای مجوز GGL تحت سخت‌ترین کنترل‌ها در مورد پیشگیری از پولشویی و ساختارهای مالکیتی خود قرار دارند. یک رسوایی سیاسی از این دست به دلیل الزامات شفافیت، در آلمان به سختی قابل تصور خواهد بود. ارائه‌دهندگان آلمانی باید اثبات کنند که وجوه آنها از کجا آمده و صاحبان نفع واقعی چه کسانی هستند. این امر اعتماد را در میان بازیکنان ایجاد می‌کند و از بازار در برابر رقبا غیرقانونی که ممکن است از طریق عدم وجود اقدامات حفاظتی بازیکن، مزایای رقابتی ناعادلانه‌ای کسب کنند، محافظت می‌کند.