بسته‌های کارت معاملاتی باید به عنوان قمار دسته‌بندی شوند، استدلال کارشناس لئون شیائو

مرز بین کلکسیون‌داری و قمار به طور فزاینده‌ای باریک می‌شود زیرا بازار کارت‌های معاملاتی در حال تحول است. لئون وای. شیائو، استادیار دانشگاه دولتی هنگ کنگ و محقق مهمان در کینگز کالج لندن، استدلال می‌کند که چارچوب‌های نظارتی فعلی از این تغییرات عقب مانده‌اند. از آنجایی که محصولات گران‌تر می‌شوند و کارت‌های «شکار» با ارزش بالا رفتار سفته‌بازانه را هدایت می‌کنند، دیدگاه سنتی کارت‌های معاملاتی به عنوان اسباب‌بازی‌های ساده دیگر پایدار نیست. تحقیقات شیائو نشان می‌دهد که بسیاری از این محصولات در حال حاضر تعاریف قانونی قمار را در بسیاری از حوزه‌های قضایی برآورده می‌کنند.

شفافیت همچنان یک مسئله اصلی در این صنعت است. در مطالعه‌ای که در مجله Journal of Behavioral Addictions منتشر شد، شیائو و تیمش بسته‌بندی و افشاهای بازی‌های مختلف کارت کلکسیونی را بررسی کردند. یافته‌ها به فقدان سیستمی اطلاعات مصرف‌کننده اشاره دارد که در بخش کازینوی تحت نظارت غیرقابل تصور است. این عدم نظارت به تولیدکنندگان اجازه می‌دهد تا جوایز تصادفی با ریسک بالا را بدون حفاظت‌های مورد نیاز برای سایر اشکال شرط‌بندی به افراد زیر سن قانونی بفروشند.

اعداد و حقایق

تحقیقات تجربی شیائو شامل تجزیه و تحلیل 50 بسته فیزیکی بازی کارت معاملاتی و کارت‌های ورزشی کلکسیونی بود. نتایج شوکه کننده بود: 80٪ از بسته‌ها هیچ افشای احتمالی را روی بسته‌بندی خود ارائه نمی‌کردند. 20٪ باقیمانده که اطلاعاتی ارائه می‌کردند، اغلب ناقص، یافتن آنها دشوار یا بالقوه گمراه‌کننده بود. به طور حیاتی، حتی یک بسته نیز احتمال خاص به دست آوردن هر کارت مجزا در مجموعه را فاش نکرد. این فقدان داده، تصمیم‌گیری مالی آگاهانه را برای مصرف‌کنندگان غیرممکن می‌سازد.

شیائو قمار را به روشی ساده تعریف می‌کند که با استانداردهای قانونی در بسیاری از مناطق همسو است. او بیان می‌کند:

"بسته‌های کارت باید تحت هر دو تعریف عقل سلیم و تعریف قانونی قمار محسوب شوند، اما تنظیم‌کنندگان قانون قمار را به درستی اجرا نمی‌کنند."

او همچنین خاطرنشان می‌کند که رشد «شکستن» و «بازبسته‌بندی» کارت‌های آنلاین - جایی که مصرف‌کنندگان برای سهمی از یک جعبه که توسط شخص دیگری باز شده است، پول می‌پردازند - این فعالیت را حتی به قمار متعارف نزدیک‌تر می‌کند. این فرمت‌ها اغلب شامل سهام مالی بالاتری هستند و در مقایسه با خرید بسته‌های استاندارد در خرده‌فروشی، ریسک کلاهبرداری بیشتری دارند.

پیش‌زمینه

«قمارسازی» بازار کلکسیونی توسط چندین عامل هدایت شده است، از جمله افزایش تقاضا پس از همه‌گیری کووید. با سرازیر شدن پول بیشتر به این سرگرمی، به ویژه از سوی کلکسیونرهای بزرگسال، تولیدکنندگان «نسخه‌های کلکسیونی» گران‌تر و کارت‌های فوق‌العاده کمیاب را معرفی کرده‌اند. از آنجایی که این کارت‌ها به راحتی در پلتفرم‌های شخص ثالث قابل معامله یا فروش هستند، ارزش پولی واقعی روشنی دارند. تحت اکثر قوانین فعلی، ریسک کردن پول برای شانس دریافت جایزه‌ای با ارزش پولی، قمار محسوب می‌شود، با این حال این امر در صنعت کارت اجرا نشده باقی مانده است.

چرا برای بازیکنان آلمانی اهمیت دارد

در آلمان، قمار به شدت تحت معاهده بین ایالتی قمار 2021 (GlüStV 2021) تنظیم می شود. اپراتورهای دارای مجوز باید به اقدامات حفاظتی سختگیرانه بازیکنان، مانند سیستم نظارت مرکزی LUGAS و محدودیت واریز ماهانه 1000 یورو پایبند باشند. با این حال، از آنجایی که کارت های معاملاتی در حال حاضر در آلمان به عنوان قمار طبقه بندی نمی شوند، این محافظت ها را کاملاً دور می زنند. این بدان معناست که مصرف کنندگان آلمانی، از جمله افراد زیر سن قانونی، می توانند بدون دخالت GGL (Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder) مبالغ نامحدودی را برای بسته های کارت هزینه کنند. اگر رگولاتورها توصیه شیائو را دنبال کنند، خرده فروشان کارت ممکن است در نهایت نیاز به اجرای تأیید سن و محدودیت های هزینه مشابه آنچه در کازینوهای آنلاین دارای مجوز یافت می شود، داشته باشند.

آنچه برای کازینوهای دارای مجوز GGL به معنای آن است

برای اپراتورهایی که مجوز GGL را دارند، فقدان مقررات برای محصولات شبیه به قمار، عرصه رقابت نابرابری ایجاد می کند. در حالی که کازینوها تابع الزامات شفافیت دقیق و مالیات بالا هستند، صنعت کارت های کلکسیونی با محرک های روانی مشابه اما بدون هیچ یک از بارها و بندهای نظارتی عمل می کند. حرکت به سمت طبقه بندی بسته های کارت به عنوان قمار می تواند منجر به بازاری هماهنگ تر شود که در آن همه محصولات درگیر ریسک مالی و شانس تصادفی از همان استانداردهای بالای حفاظت از مصرف کننده برخوردار باشند. این در نهایت به یکپارچگی صنعت بازی گسترده تر کمک خواهد کرد.