Paczki z kartami kolekcjonerskimi powinny być klasyfikowane jako hazard, twierdzi ekspert Leon Xiao

Granica między kolekcjonowaniem a hazardem zaciera się coraz bardziej w miarę rozwoju rynku kart kolekcjonerskich. Leon Y. Xiao, adiunkt na City University of Hong Kong i Visiting Research Fellow w King’s College London, argumentuje, że obecne ramy regulacyjne nie nadążają za tymi zmianami. W miarę jak produkty stają się droższe, a wysokie wartościowo karty „chase” napędzają zachowania spekulacyjne, tradycyjne postrzeganie kart kolekcjonerskich jako zwykłych zabawek nie jest już zrównoważone. Badania Xiao sugerują, że wiele z tych produktów już spełnia prawne definicje hazardu w wielu jurysdykcjach.

Przejrzystość pozostaje kluczowym problemem w branży. W badaniu opublikowanym w Journal of Behavioral Addictions, Xiao i jego zespół zbadali opakowania i ujawnienia dotyczące różnych kolekcjonerskich gier karcianych. Wyniki wskazują na systematyczny brak informacji dla konsumentów, co byłoby nie do pomyślenia w regulowanym sektorze kasyn. Ten brak nadzoru pozwala producentom sprzedawać wysokostawne losowe nagrody nieletnim bez zabezpieczeń wymaganych dla innych form zakładów.

Liczby i fakty

Empiryczne badania Xiao obejmowały analizę 50 fizycznych paczek kolekcjonerskich gier karcianych i sportowych kart kolekcjonerskich. Wyniki były zaskakujące: 80% paczek nie zawierało informacji o prawdopodobieństwie na opakowaniu. Pozostałe 20%, które zawierały informacje, były często niekompletne, trudne do zlokalizowania lub potencjalnie wprowadzające w błąd. Co kluczowe, ani jedna paczka nie ujawniła konkretnego prawdopodobieństwa uzyskania każdej pojedynczej karty z zestawu. Brak tych danych uniemożliwia konsumentom podejmowanie świadomych decyzji finansowych.

Xiao definiuje hazard w prosty sposób, który jest zgodny ze standardami prawnymi w wielu regionach. Stwierdza:

„Paczki kart powinny stanowić hazard zarówno w potocznym, jak i prawnym znaczeniu, ale regulatorzy nie egzekwują prawa hazardowego prawidłowo”.

Dalej podkreśla, że rozwój internetowego „łamania” i „repacków” kart – gdzie konsumenci płacą za udział w pudełku otwartym przez kogoś innego – jeszcze bardziej zbliża tę czynność do konwencjonalnego hazardu. Formaty te często wiążą się z wyższymi stawkami finansowymi i niosą większe ryzyko oszustwa w porównaniu do zakupu standardowych paczek w sklepach detalicznych.

Tło

„Hazardyzacja” rynku kolekcjonerskiego napędzana jest przez kilka czynników, w tym zwiększony popyt po pandemii Covid. Wraz ze wzrostem przepływu pieniędzy w hobby, zwłaszcza od dorosłych kolekcjonerów, producenci wprowadzili droższe „edycje kolekcjonerskie” i ultra-rzadkie karty. Ponieważ karty te mogą być łatwo sprzedawane lub wymieniane na platformach stron trzecich, mają one wyraźną wartość pieniężną w świecie rzeczywistym. Zgodnie z większością obecnych przepisów, ryzykowanie pieniędzy w zamian za szansę na nagrodę o wartości pieniężnej stanowi hazard, jednak w branży kartowej pozostaje to nieegzekwowane.

Dlaczego ma to znaczenie dla niemieckich graczy

W Niemczech hazard jest ściśle regulowany na mocy Międzyregionalnego Traktatu o Grach Hazardowych 2021 (GlüStV 2021). Licencjonowani operatorzy muszą przestrzegać rygorystycznych środków ochrony graczy, takich jak centralny system monitorowania LUGAS i limit depozytów w wysokości 1000 euro miesięcznie. Jednakże, ponieważ karty kolekcjonerskie nie są obecnie klasyfikowane jako hazard w Niemczech, w pełni omijają te zabezpieczenia. Oznacza to, że niemieccy konsumenci, w tym nieletni, mogą wydawać nieograniczone kwoty na paczki kart bez interwencji GGL (Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder). Gdyby regulatorzy postąpili zgodnie z radą Xiao, sprzedawcy kart mogliby ostatecznie potrzebować wdrożenia weryfikacji wieku i limitów wydatków podobnych do tych stosowanych w licencjonowanych kasynach online.

Co to oznacza dla kasyn licencjonowanych przez GGL

Dla operatorów posiadających licencję GGL, brak regulacji produktów podobnych do hazardu tworzy nierówne warunki gry. Podczas gdy kasyna podlegają rygorystycznym wymogom przejrzystości i wysokim podatkom, branża kart kolekcjonerskich działa z podobnymi mechanizmami psychologicznymi, ale bez żadnych obciążeń regulacyjnych. Przejście w kierunku klasyfikowania paczek kart jako hazardu mogłoby doprowadzić do bardziej zharmonizowanego rynku, na którym wszystkie produkty związane z ryzykiem finansowym i losowością byłyby objęte tymi samymi wysokimi standardami ochrony konsumentów. Ostatecznie przyczyniłoby się to do integralności szerszej branży gier.