Anjouan-licentieschandaal: Illegale goknetwerk ontmaskerd in Londen

Het pittoreske eiland Anjouan, gelegen in de Indische Oceaan tussen Mozambique en Madagaskar, staat vooral bekend om de export van vanille en ylang-ylang olie. Achter deze tropische façade schuilt echter een duistere handel die het eiland in het centrum plaatst van de internationale schaduweconomie voor online gokken. Een recent onderzoek onthult dat een groep Britse zakenlieden, opererend vanuit een onopvallend kantoorgebouw in de Londense buitenwijk Finchley, onofficiële licenties voor bankieren, cryptohandel en gokken onder de naam van Anjouan verkoopt. Deze praktijken trekken niet alleen twijfelachtige operators aan, maar ondermijnen ook de inspanningen van internationale regelgevende instanties om de zwarte markt te bestrijden.

De Centrale Bank van de Comoren heeft zich nu duidelijk gedistantieerd van deze activiteiten en beschrijft ze als een uitgewerkte fictie. Volgens een woordvoerder van de autoriteit gaat het om illegale activiteiten van individuen die misbruik maken van de naam van de Comoren om zichzelf ogenschijnlijke legitimiteit te verlenen. Er bestaat grote bezorgdheid dat deze structuren worden gebruikt voor witwassen en terrorismefinanciering. Hoewel de eilandregering lokale gerechtelijke stappen onderneemt, is de aandacht gericht op de breinen in Londen die naar verluidt het Anjouan Corporate Services (ACS) systeem controleren.

Cijfers en feiten

De kern van de beschuldigingen wordt gevormd door de familie Sorsky. Elliot Sorsky, managing director van de Sherm Group, en zijn zoon Toby Sorsky worden gelinkt aan de verkoop van deze licenties. De financiële omvang is aanzienlijk: de banksaldo van ACS Global Custodian Ltd steeg van 13.130 pond naar 614.826 pond in 2025. Deze stijging viel exact samen met een stormloop van online casino's die Anjouan-licenties wilden verkrijgen. Zo'n licentie is verkrijgbaar voor ongeveer 19.000 pond, wat een koopje is voor illegale operators vergeleken met de kosten in andere offshore jurisdicties zoals Curacao, waar de kosten 80.000 pond kunnen bedragen.

Het openbare register van de Anjouan Gaming Authority telt inmiddels bijna 1.500 licentiehouders. Prominente namen zoals BC.Game, een voormalige sponsor van Leicester City FC, prijken er. Bijzonder controversieel is het geval van BetBolt, dat de aandacht trok met provocerende marketingstunts. Het casino zou pornoactrice Bonnie Blue 1,2 miljoen dollar (ongeveer 910.000 pond) hebben betaald voor het recht om haar pasgeboren baby te vernoemen. Rechtsextremist Tommy Robinson trad ook op als gast-croupier voor het merk. Ondanks deze wereldwijde marketinginspanningen beweren operators vaak dat ze geen klanten uit gereguleerde markten zoals het VK accepteren, hoewel testaanmeldingen regelmatig het tegendeel bewijzen.

Achtergrond

Het businessmodel achter de Anjouan-licentie steunt op misleiding van spelers en betalingsproviders. Alun Bowden, een analist bij Eilers & Krejcik Gaming, legt het nut voor operators duidelijk uit:

„It provides a degree of reassurance to players and an apparent regulatory framework, which can make banks, payment providers and other commercial partners more comfortable doing business with them.“ - Alun Bowden, Analyst at Eilers & Krejcik Gaming

In werkelijkheid bieden deze licenties geen enkele bescherming. Veel gelicentieerde sites adverteren specifiek dat ze niet deelnemen aan zelfuitsluitingssystemen zoals GamStop. Dit richt zich bewust op individuen die worstelen met een gokverslaving en die hebben geprobeerd te stoppen. Testrapporten tonen aan dat dergelijke casino's vaak weigeren winsten uit te betalen of klanten lastigvallen met honderden telefoontjes en e-mails zodra ze stoppen met spelen.

Waarom het ertoe doet voor Duitse spelers

Voor spelers in Duitsland is de situatie duidelijk: aanbiedingen met een licentie uit Anjouan zijn strikt illegaal onder de Staatsverdrag inzake gokken 2021 (GlüStV 2021). Iedereen die op dergelijke sites speelt, bevindt zich in een juridisch en financieel niemandsland. Er is geen bescherming van de Gezamenlijke Gokautoriteit van de Staten (GGL), geen verbinding met het OASIS-blokkeringssysteem en geen garantie dat winsten ooit worden uitbetaald. In tegenstelling tot strikt gereguleerde GGL-casino's missen deze platforms verplichte inzetlimieten van 1 euro per spin en de maandelijkse stortingslimiet van 1.000 euro die via LUGAS wordt gemonitord. Door te spelen bij een Anjouan-aanbieder riskeren spelers niet alleen hun geld, maar ook hun gegevens, aangezien deze platforms vaak zijn geregistreerd in ondoorzichtige jurisdicties zoals Panama of Costa Rica. Juridische stappen bij geschillen zijn vrijwel onmogelijk, aangezien Duitse rechtbanken geen invloed hebben op deze brievenbusmaatschappijen.

Wat het betekent voor GGL-gelicentieerde casino's

Voor gerenommeerde aanbieders met een licentie in Duitsland dient dit schandaal als verdere validatie van hun marktpositie, maar ook als waarschuwing voor agressieve concurrentie van de zwarte markt. Terwijl GGL-gelicentieerde casino's hoge belastingen betalen en moeten voldoen aan complexe vereisten voor spelerbescherming, kunnen offshore-operators hun kosten extreem laag houden door goedkope, waardeloze licenties te kopen. Dit leidt tot oneerlijke concurrentie waarbij illegale sites spelers lokken met onrealistische bonusbeloftes. De GGL is belast met de consistente handhaving van webblocking en betalingsblocking tegen dergelijke Anjouan-netwerken. Het is essentieel voor de industrie dat de integriteit van de gereguleerde markt wordt gehandhaafd en dat spelers actief worden geïnformeerd dat een "Anjouan-zegel" eigenlijk geen enkele overheidscontrole betekent.