Verbod op gokreclame op voetbalshirts in de Premier League faalt, zo blijkt uit onderzoek van universiteit

De English Premier League ligt onder een vergrootglas na een wetenschappelijk onderzoek van de University of Bristol dat de omvang van de resterende gokreclames blootlegde. Ondanks de veelbesproken vrijwillige afzien van wedkantoren als hoofdsponsor op de voorkant van spelersshirts, die precies op tijd voor het begin van het seizoen 2026/2027 van kracht werd, blijft de sector alomtegenwoordig. Onderzoekers registreerden in totaal 15.571 marketingboodschappen gerelateerd aan gokken tijdens het openingsweekend in augustus. Dit is een verbazingwekkend hoog aantal, aangezien de nieuwe regels de bescherming van kinderen en kwetsbare personen zouden moeten verbeteren. De realiteit is echter dat de logo's enkel van positie op de stof zijn veranderd of steeds vaker flikkeren op digitale reclameborden langs het veld.

De verschuiving in advertentieruimte is bijzonder opvallend. Terwijl de borstkas nu vrij is van aanbieders van weddenschappen, is de aanwezigheid op mouwen en trainingskleding letterlijk geëxplodeerd. Experts noteerden een stijging van 362 procent op dit gebied vergeleken met voorgaande jaren. Het lijkt erop dat clubs en hun sponsors naar mazen in de wet hebben gezocht en gevonden om de zichtbaarheid van hun merken te behouden. Het onderzoek omvatte zeven uitgezonden wedstrijden tussen 21 en 24 augustus, evenals urenlange analyses van Sky Sports News en radiostations. Het resultaat is duidelijk: de vloedgolf aan reclame is nauwelijks afgenomen, waarbij het totaal aantal berichten met slechts 10,5 procent is gedaald.

Cijfers en feiten

Een blik op de details van het onderzoek maakt het probleem duidelijk. Alleen al tijdens live-uitzendingen werden 11.205 berichten geteld. Als je de tijd optelt waarin ten minste één logo van een wedkantoor in beeld was, kom je uit op vijf uur en 16 minuten. Dit komt overeen met bijna 20 procent van de totale uitzendtijd. Het negatieve record werd gevestigd tijdens de wedstrijd tussen Newcastle United en Liverpool. Hier werden de kijkers geconfronteerd met 2.702 reclameboodschappen. Dat was gemiddeld meer dan 12 boodschappen per minuut. Tijdens deze specifieke wedstrijd was gokreclame bijna 41 procent van de uitzendduur zichtbaar. Een dergelijk volume aan visuele prikkels kan nauwelijks worden genegeerd, zelfs als kijkers proberen zich alleen op de sport te concentreren.

Reclameborden langs het veld nemen met 72 procent het grootste deel van de berichten voor hun rekening tijdens wedstrijden. Vaak wordt daar de opmerking "speel bewust" getoond, maar experts twijfelen aan de effectiviteit van dergelijke slogans wanneer de merken tegelijkertijd zwaar worden gepromoot. In een internationale vergelijking presteert het Engelse voetbal bijzonder slecht. Waar een wedstrijd in de Premier League gemiddeld 2.449 berichten bevat, is dat cijfer in de Duitse Bundesliga 1.677. In Noord-Amerika ligt het cijfer voor NBA- en NHL-wedstrijden zelfs onder de 510. Dit illustreert hoe diep de gokbusiness geworteld is in de Britse voetbalcultuur.

Achtergrond

De beslissing voor het verbod op de voorzijde van het shirt werd al in 2023 genomen. Het was een concessie van de clubs om nog strengere overheidsregulering voor te zijn. De huidige resultaten van de onderzoekers onder leiding van dr. Raffaello Rossi laten echter zien dat deze zelfregulering haar grenzen bereikt. De campagnegroep "Coalition to End Gambling Ads" spreekt van een cynische zet van de competitie die de reclame enkel heeft verplaatst naar andere locaties.

"Het verbod op de voorzijde van het shirt was effectief in het verwijderen van goklogo's van de voorzijde van shirts, maar het verwijderde ze niet uit het voetbal." - dr. Raffaello Rossi, projectleider aan de Universiteit van Bristol

Deze bevindingen zijn reeds gepresenteerd aan het Britse parlement. Sir Iain Duncan Smith, covoorzitter van de All-Party Parliamentary Group for Gambling Reform, ziet de gegevens als bewijs dat de vrijwillige aanpak is mislukt. Hij roept nu op tot een aanzienlijke aanscherping van het wettelijk kader, aangezien de sector blijkbaar niet bereid is haar bereik te beperken zonder dwang.

Waarom dit belangrijk is voor Duitse spelers

Duitse voetbalfans die de Premier League regelmatig volgen via streamingdiensten of betaaltelevisie, worden direct blootgesteld aan deze enorme reclameaanwezigheid. In Duitsland reguleert het Glücksspielstaatsvertrag (GlüStV 2021) marketing veel strenger. Desalniettemin vervagen de grenzen bij internationale uitzendingen. Voor spelers in Duitsland is het belangrijk om te weten dat veel van de aanbieders die op grote schaal in Engeland adverteren, niet beschikken over een Duitse licentie van de Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder (GGL). Iedereen die zich laat verleiden door Engelse reclame, komt vaak terecht bij illegale offshore-aanbieders.

In Duitsland geldt een strikte stortingslimiet van 1.000 euro per maand via het LUGAS-systeem om overmatig gokgedrag te voorkomen. Bovendien zijn inzetlimieten op slots beperkt tot 1 euro per draai. Dergelijke beschermingsmechanismen ontbreken bij de vaak wereldwijd actieve aanbieders die op de Britse televisie worden geadverteerd zonder Duitse licentie. Duitse consumenten moeten daarom altijd de officiële GGL-whitelist controleren voordat ze zich registreren bij een aanbieder, ongeacht hoe vaak het logo te zien is op de mouw van een Premier League-ster.

Wat het betekent voor GGL-gelicentieerde casino's

Voor exploitanten met een GGL-licentie in Duitsland vormt de agressieve reclame in de Premier League een vorm van oneerlijke concurrentie. Terwijl lokale aanbieders zich aan strikte reclameverboden moeten houden, dringen internationale merken via voetbaluitzendingen de Duitse huiskamers binnen. Dit zou de druk op de GGL kunnen verhogen om in de toekomst nog sterker op te treden tegen grensoverschrijdende reclame. Het onderstreept ook het belang van een legale, goed gereguleerde markt waar spelersbescherming voorrang krijgt op winstbelangen. Aanbieders met een Duitse licentie adverteren transparant en houden zich aan de vereisten voor verslavingspreventie, wat hen duidelijk onderscheidt van de alomtegenwoordige, soms dubieuze sponsors van de Engelse competitie.