Handelspakjes met kaarten moeten als gokken worden geclassificeerd, betoogt expert Leon Xiao

De grens tussen verzamelen en gokken wordt steeds dunner naarmate de markt voor ruilkaarten evolueert. Leon Y. Xiao, universitair hoofddocent aan de City University of Hong Kong en gastonderzoeker aan King’s College London, stelt dat de huidige regelgevingskaders deze veranderingen niet bijbenen. Nu producten duurder worden en waardevolle 'chase'-kaarten speculatief gedrag stimuleren, is de traditionele opvatting van ruilkaarten als simpel speelgoed niet langer houdbaar. Xiao's onderzoek suggereert dat veel van deze producten al voldoen aan de wettelijke definities van gokken in tal van jurisdicties.

Transparantie blijft een kernprobleem binnen de sector. In een studie gepubliceerd in de Journal of Behavioral Addictions onderzochten Xiao en zijn team de verpakkingen en openbaarmakingen van verschillende verzamelkaarten-spellen. De bevindingen wijzen op een systematisch gebrek aan consumenteninformatie dat ondenkbaar zou zijn in de gereguleerde casinosector. Dit gebrek aan toezicht stelt fabrikanten in staat om willekeurige beloningen met hoge inzetten te verkopen aan minderjarigen zonder de waarborgen die vereist zijn voor andere vormen van wedden.

Cijfers en feiten

Xiao's empirisch onderzoek omvatte de analyse van 50 fysieke pakjes van ruilkaarten-spellen en verzamelsportkaarten. De resultaten waren schokkend: 80% van de pakjes gaf geen kansberekeningen weer op hun verpakking. De overige 20% die wel informatie verstrekte, was vaak onvolledig, moeilijk te vinden of potentieel misleidend. Cruciaal is dat geen enkel pakje de specifieke kans op het verkrijgen van elke individuele kaart binnen de set vermeldde. Dit gebrek aan gegevens maakt het voor consumenten onmogelijk om weloverwogen financiële beslissingen te nemen.

Xiao definieert gokken op een duidelijke manier die aansluit bij de wettelijke normen in veel regio's. Hij stelt:

"Kaartpakjes moeten onder zowel de 'gezond verstand'-definitie als de wettelijke definitie als gokken worden beschouwd, maar regelgevers handhaven de gokwetgeving niet correct."

Hij benadrukt verder dat de groei van online 'card breaking' en 'repacks' – waarbij consumenten betalen voor een deel van een doos die door iemand anders wordt geopend – de activiteit nog dichter bij conventioneel gokken brengt. Deze formaten hebben vaak hogere financiële inzetten en dragen een groter risico op fraude in vergelijking met de aankoop van standaardpakjes in de winkel.

Achtergrond

De 'gokificatie' van de verzamelaarsmarkt is gedreven door verschillende factoren, waaronder een verhoogde vraag na de Covid-pandemie. Met meer geld dat de hobby instroomt, met name van volwassen verzamelaars, hebben fabrikanten duurdere 'collector's editions' en ultra-zeldzame kaarten geïntroduceerd. Omdat deze kaarten gemakkelijk kunnen worden verhandeld of verkocht op platforms van derden, hebben ze een duidelijke reële geldwaarde. Volgens de meeste huidige wetten is het riskeren van geld voor een kans op een prijs met geldwaarde gokken, maar dit blijft onverplicht in de kaartenindustrie.

Waarom het ertoe doet voor Duitse spelers

In Duitsland wordt gokken streng gereguleerd onder de Interstate Treaty on Gambling 2021 (GlüStV 2021). Gelicentieerde exploitanten moeten zich houden aan strikte maatregelen ter bescherming van spelers, zoals het centrale monitoringsysteem LUGAS en een maandelijkse stortingslimiet van 1.000 euro. Omdat ruilkaarten momenteel echter niet als gokken worden geclassificeerd in Duitsland, omzeilen ze deze bescherming volledig. Dit betekent dat Duitse consumenten, waaronder minderjarigen, onbeperkte bedragen kunnen uitgeven aan kaartenpakketten zonder tussenkomst van de GGL (Gemeinsame Glücksspielbehörde der Länder). Als toezichthouders Xiao’s advies zouden volgen, zouden kaarthandelaren mogelijk leeftijdsverificatie en bestedingslimieten moeten implementeren die vergelijkbaar zijn met die in gelicentieerde online casino's.

Wat het betekent voor GGL-gelicentieerde casino's

Voor exploitanten met een GGL-licentie creëert het gebrek aan regelgeving voor gokachtige producten een oneerlijk speelveld. Terwijl casino's onderworpen zijn aan strenge transparantievereisten en hoge belastingen, opereert de verzamelkaartindustrie met vergelijkbare psychologische triggers maar zonder de regelgevingslasten. Een verschuiving naar de classificatie van kaartenpakketten als gokken zou kunnen leiden tot een meer geharmoniseerde markt waarin alle producten die financieel risico en willekeurige kansen met zich meebrengen, worden gehouden aan dezelfde hoge normen voor consumentenbescherming. Dit zou uiteindelijk de integriteit van de bredere gaming-industrie ten goede komen.