کانگ‌وون لند در پی افزایش ۸۶ درصدی ممنوعیت‌های ورود به کازینو تحت بررسی قرار گرفت

کانگ‌وُن لند، تنها کازینوی کره جنوبی که در آن ساکنان محلی مجاز به قمار هستند، تحت بررسی شدید در مورد اقدامات حفاظتی بازیکنان خود قرار گرفته است. اسناد اخیر نشان‌دهنده یک نقص قابل توجه در رویه‌های اپراتور است: مشتریانی که قبلاً منع شده بودند، قبل از لغو محدودیت‌های ورودشان، نیازی به گذراندن درمان، مشاوره یا آموزش اعتیاد به قمار ندارند. این فقدان نظارت، نگرانی‌هایی را در میان قانون‌گذاران برانگیخته است، به خصوص با افزایش شکاف بین موارد اعتیاد به قمار و مداخلات حرفه‌ای.

نماینده جین سان-می از حزب حاکم دموکرات پس از بررسی داده‌های وزارت فرهنگ، ورزش و گردشگری، این موضوع را روشن کرد. این داده‌ها نشان می‌دهند که در حالی که کازینو دارای منابع داخلی اعتیاد است، بخشی اجباری از فرآیند لغو ممنوعیت‌ها نیست. این شکاف رویه‌ای به این معنی است که افرادی که قبلاً به عنوان پرخطر شناسایی شده‌اند، می‌توانند بدون هیچ گونه ارزیابی رسمی از وضعیت روانی فعلی یا عادات قمار خود، به سالن بازی بازگردند.

اعداد و حقایق

آمار ارائه شده برای سه سال گذشته روند نگران‌کننده‌ای را نشان می‌دهد. در حالی که بازدید از کازینو ۱۹ درصد افزایش یافته است، تعداد افرادی که تحت ممنوعیت ورود قرار گرفته‌اند به میزان چشمگیر ۸۶ درصد افزایش یافته و تا سال ۲۰۲۵ به مجموع ۵۶۱۲ نفر رسیده است. در همین دوره، تنها ۶۸۰ نفر برای درمان اعتیاد به قمار مراجعه کرده‌اند. این ناهماهنگی نشان می‌دهد که در حالی که کازینو در حال شناسایی قماربازان مشکل‌دار بیشتری است، مسیر بهبودی واقعی و بازگشت ایمن همچنان هموار نشده است.

تعداد کارکنان مرکز مراقبت از اعتیاد کانگ‌وُن لند (KLACC) برای پاسخگویی به تقاضای فزاینده افزایش یافته است، به طوری که مشاوران حرفه‌ای از ۹ نفر به ۱۳ نفر افزایش یافته‌اند. با این حال، حجم کار هر مشاور نیز به طور قابل توجهی افزایش یافته است، از ۳۴ به ۵۲ شرکت‌کننده در هر حرفه‌ای. این نشان می‌دهد که رشد تقاضا برای خدمات از جذب کارکنان واجد شرایط پیشی گرفته است و به طور بالقوه کیفیت مراقبت ارائه شده به افراد در معرض خطر را کاهش می‌دهد.

پیشینه

کانگ‌وُن لند موقعیت منحصر به فردی در بازار کره جنوبی دارد. این تنها مرکزی است که در آن محلی‌ها می‌توانند قمار کنند، زیرا تمام کازینوهای دیگر در کشور به شدت برای خارجی‌ها هستند. این شرکت عمدتاً توسط بخش دولتی اداره می‌شود و ۵۱ درصد از سهام آن متعلق به شرکت بازسازی معدن، شرکت توسعه گانگ‌wondo و چهار دولت خودمختار منطقه‌ای است. شرکت بازسازی معدن تحت نظارت وزارت تجارت، صنعت و انرژی فعالیت می‌کند و مسئولیت اجتماعی کازینو را به یک مسئله منافع عمومی تبدیل می‌کند.

جین سان-می از وزارتخانه و اپراتور خواسته است تا قبل از برداشتن هرگونه محدودیت، رویه‌های دقیق مشاوره و ارزیابی ریسک را اجرا کنند.

«رویه‌ها باید در مورد مشاوره، آموزش و ارزیابی ریسک قبل از برداشتن هرگونه محدودیت اجرا شود.» - جین سان-می، نماینده حزب دموکرات کره جنوبی

علاوه بر این، او برنامه پیگیری برای حمایت از بازیکنان را حتی پس از بازگشت آنها به کازینو توصیه کرد و اطمینان حاصل کرد که مدیریت خطرات قمار یک تلاش مداوم است و نه یک مجازات یک‌باره.

چرا برای بازیکنان آلمانی اهمیت دارد

برای بازیکنان در آلمان، وضعیت در Kangwon Land به عنوان یادآوری از اهمیت معاهده دولتی قمار (GlüStV 2021) عمل می‌کند. در آلمان، سیستم مسدود کردن مرکزی OASIS تضمین می‌کند که ممنوعیت‌های بازیکن صرفاً موانع موقتی نیستند. یک بازیکن باید فعالانه برای حذف ممنوعیت اقدام کند، و این فرآیند شامل بررسی‌هایی است که بسیار سخت‌گیرانه‌تر از آنچه در حال حاضر در کره جنوبی گزارش شده است. مقررات آلمان، که توسط GGL اجرا می‌شود، محدودیت شرط‌بندی ۱ یورو در هر چرخش و محدودیت واریز ماهانه ۱۰۰۰ یورویی را در تمام پلتفرم‌های دارای مجوز اجباری می‌کند. این اقدامات برای جلوگیری از همان جهش در موارد اعتیاد دیده شده در Kangwon Land با فراهم کردن یک محیط امن‌تر و تنظیم شده از ابتدا طراحی شده‌اند.

معنی آن برای کازینوهای دارای مجوز GGL

اپراتورهای دارای مجوز GGL باید پرونده Kangwon Land را به عنوان یک داستان هشدار دهنده در مورد اهمیت مدیریت موثر ورود مجدد در نظر بگیرند. صرف داشتن یک مرکز اعتیاد یا خط کمک کافی نیست اگر این منابع در سفر بازیکن ادغام نشوند. کازینوهای دارای مجوز GGL موظفند از سیستم‌های تشخیص زودهنگام برای شناسایی رفتار مشکل‌ساز قبل از ضروری شدن ممنوعیت استفاده کنند. تجربه کره جنوبی نشان می‌دهد که اگر تعداد ممنوعیت‌ها بسیار سریعتر از پایگاه بازیکنان افزایش یابد، چارچوب نظارتی ناگزیر با فشار سیاسی مواجه خواهد شد. حفظ استانداردهای بالا در حفاظت از بازیکن نه تنها یک الزام قانونی در آلمان است؛ بلکه برای پایداری بلندمدت بازار قانونی ضروری است.